دوشنبه چهاردهم دی ۱۳۸۸
عکس بر داری از دندان در بارداری
http://www.ebtekarnews.com/Ebtekar/News.aspx?NID=24113
جمعه یازدهم دی ۱۳۸۸
نتیجه یک تحقیق جدید در ارتباط با کیفیت اسپرم ها
آقای دکتر! درباره این تحقیق جدید محققان استرالیایی چه نظری دارید؟
البته این یک تحقیق جدید است و کار بیشتری باید انجام بگیرد تا نتایج قطعیتر به دست آید اما تا به حال در کتابهای معتبر اورولوژی درباره ارتباط فعالیت زناشویی بیشتر و سلامت اسپرم چیزی نوشته نشده است.این را میدانیم که فعالیت زناشویی بیشتر،احتمال باروری را بیشتر میکند،به ویژه اگر در حوالی زمان تخمکگذاری یا متناسب با این زمان باشد.آمارها نشان میدهد که مردان چاق معمولا روابط زناشویی کمتری دارند و این موضوع تاثیر زیادی بر باروری آنها دارد.اما حالتهای فعالیت زناشویی هم موثر است.
تغذیه چه نقشی دارد؟
ویتامین C و آنتیاکسیدانها از نقص یافتن اسپرم جلوگیری میکنند و حرکت آن را افزایش میدهند و میزان استرس را در تخمکها و دستگاه تناسلی کاهش میدهند.کمبود روی موجب کاهش یافتن میزان هورمون تستوسترون و اسپرم میشود.مصرف الکل تا 50 درصد باعث کاهش قابلیت باروری میشود و تولید اسپرم را کاهش داده و تولید اسپرمهای غیرعادی و ناهنجار را افزایش میدهد.
ورزش هم تاثیری دارد؟
قطعا.ورزش متعادل میتواند راه خوبی برای تقویت توانایی باروری باشد.بهترین ورزشها برای افزایش سلامت اسپرم،ورزشهای هوازی سبک مثل پیادهروی،شنا و دوچرخه سواری است.
چه عواملی سلامت اسپرم را تهدید میکند؟
وجود سابقه عفونت پروستات یا عفونتهای ناحیه تناسلی،سابقه ضربه به بیضهها یا چرخش بیضهها،ابتلا به واریکوسل،سابقه بلوغ زودرس یا دیررس،تماس با مواد سمی در حین کار نظیر مس، کادمیوم و جیوه، اکسید اتیلن،کلرید وینیل،مواد رادیو اکتیو و اشعه،مصرف دخانیات،قرارگیری ناحیه تناسلی در شرایطی با دمای بالا،ترمیم فتق،داروهای مورد استفاده در درمان زخمها یا پسوریازیس،دیابت،بیماری سیستیک فیبروزیس و آلودگی هوا و میزان سرب موجود در هوای تنفسی.
مشکل اصلی اسپرمهای غیرطبیعی چیست؟
اگر تعداد اسپرمهای غیرطبیعی خیلی زیاد باشد،میتواند اثر منفی روی باروری داشته باشد.برخی از متخصصان عقیده دارند که اسپرمهای غیرطبیعی در عبور از لوله رحمی و سوراخ کردن دیواره تخمک دچار مشکل میشوند.تعداد زیاد اسپرمها میتواند احتمال باروری را افزایش دهد و طبیعی بودن آنها نیز نقش حیاتی در باروری دارد.نتایج تحقیقات نشان داده است که مردان با تعداد کم اسپرمها همچنان میتوانند بارور باشند،به شرط اینکه درصد اسپرمهای طبیعی در آنها بالا باشد.
آسیبدیدگی اسپرمها
باور عمومی محققان این است که هرچه اسپرمها به مدت طولانیتری در بیضهها باقی بمانند به خاطر شرایط محیطی و دمای بدن دچار آسیبدیدگی بیشتری میشوند و ناباروتر میشوند.
از سوی دیگر،دیوید گرینینگ،سرپرست تیم تحقیقاتی محققان استرالیایی توصیه میکند بهترین راه برای تقویت قدرت بارداری،برقراری رابطه هر روزه در دوره تخمگذاری زنان است.پزشکان با جالب دانستن آزمایشهای دکتر گرینینگ میگویند این نتیجه شاید برای همه مردان مفید نباشد.
به گفته دکتر آلن پیسی از دانشگاه شفیلد در بریتانیا این توصیه در مردانی که تولید اسپرم پایینی دارند،به نتیجه مطلوب نمیانجامد.محققان دانشگاه کالیفرنیا،انگشت اتهام را به سمت وانهای پر از آب داغ حمام،جکوزیها و حوضچههای آبگرم گرفتهاند.آنها میگویند حرارت این مکانها،روی تعداد و کیفیت اسپرمها،حداقل تا چند ماه،تاثیر میگذارد و این چیزی است که میتواند باروری مردان را کم کند.
این محققان مردانی را که به علت ناباروری به این کلینیکها مراجعه کرده بودند،بررسی کردند. آزمایشها نشان داد در آنهایی که حداقل 30 دقیقه در هفته در وان پر از آب داغ حمام،قرار میگرفتند، هم تعداد اسپرمها کم شده و هم شاخصهای کیفیت اسپرم آنها پایینتر آمده بود؛شاخصهایی مثل تحرک،اندازه و غیره. بعد از 3 تا 6 ماه خودداری از این گونه حمامها،در نیمی از این مردان تعداد اسپرمها 5 برابر شده بود؛ نکتهای که از نظر دانشمندان، یک تاثیر فوقالعاده بود. در این مردان همچنین تحرک اسپرمها از 12 درصد به 34 درصد رسیده بود که این هم قابل توجه بود.نکته جالب اینکه 5 نفر از 6 نفری که قطع این حمامهای داغ روی آنها تاثیری نگذاشته بود،سیگاریهای قهاری بودند و باعث شدند محققان به این نتیجه برسند که اثر منفی سیگار بر کیفیت اسپرمها آن قدر مهم هست که ادامه ناباروری این مردان را بتوان به آن نسبت داد.
جمعه یازدهم دی ۱۳۸۸
پدر شدن در سن پدربزرگی
به تازگی سن فرزنددار شدن، هم برای خانمها و هم برای آقایان، بالا رفته است که البته به تبع بالا رفتن سن ازدواج است. صرف نظر از این که این امر از لحاظ اجتماعی و روانی خوب است یا بد، محققان میگویند سن بالای پدر و مادر، از لحاظ پزشکی ممکن است با خطرات و عوارضی برای فرزندشان همراه باشد.
به گزارش بیبیسی، مطالعه جدیدی که در این باره انجام شده و نتایج آن در آخرین شماره نشریهPLoS Medicine چاپ شده است، نشان داده که بچههایی که سن پدرشان بالاتر از بقیه بوده، امتیاز کمتری در برخی ازمونهای ذهنی به دست آوردهاند. در این مطالعه، بیش از 33 هزار کودکی که در فاصله سالهای 1959 و 1965 در آمریکا متولد شده بودند، در سنین 8 ماهگی، 4 سالگی و 7 سالگی، از لحاظ برخی آزمونهای ذهنی، بررسی شدند؛ آزمونهایی که سطح مهارتهای کلامی، تمرکز، حافظه و یادگیری آنها را به طور استاندارد ارزیابی میکند.
پیش از این نقش سن بالای مادر در بروز برخی ناهنجاریهای مادرزادی و همچنین کاهش باروری او، در مطالعات مختلف نشان داده شده و تقریبا برای همه اثباتشده بود. اما موج جدید مطالعات، به نقش سن بالای پدران در بروز برخی اختلالات، به ویژه اختلالات شناختی و عصبی، میپردازند. جالب این که در این مطالعه جدید، که کار محققان دانشگاه کوئینزلند است، مشخص شده که اتفاقا هرچه سن مادران بالاتر برود، متوسط امتیاز بچهها در این آزمونها، بالاتر میرود و به عبارت دیگر، بچههایی که مادران مسنتری دارند، از لحاظ ذهنی جلوتر از بقیه بچهها هستند.
وقتی پدران مسن میشوند
همانطور که اشاره شد، مطالعات گوناگونی، اخیرا انجام شده که نشاندهنده تاثیر سن بالای پدر بر بروز برخی اختلالات است. به عنوان مثال، مطالعات نشان دادهاند که احتمال بروز ناهنجاریهای ساختاری، اوتیسم (یا در خودماندگی)، همچنین برخی اختلالات روانی-عصبی، مانند اسکیزوفرنی و اختلال دوقطبی (افسردگی-شیدایی) در این کودکان بیشتر از سایرین است
به گفته محققان، این امر به دلیل افت کیفیت اسپرمهای مردان در سنین بالا اتفاق میافتد. آنان میگویند مثل همه سلولهای بدن، احتمال موتاسیون یا جهش ژنتیکی، در سلولهای جنسی مردان هم با افزایش سن بالا میرود و این موضوع میتواند احتمال بیماریها و مشکلات فوق را برای فرزندانشان بالا ببرد.
البته نقش عوامل محیطی را در این بیماریها و مهارتها نمیتوان نادیده گرفت. هوش، یادگیری، تمرکز و مانند آن، مسائلی نیستند که تنها عوامل تعیینکننده آنها، ژنتیک پدر و مادر باشند. چنانکه برخی از صاحبنظران تربیتی معتقدند علت تواناییهای ذهنی بیشتر بچههایی با مادران مسن، این است که این مادران برخوردهای پختهتری با فرزندشان دارند و بر اثر تجربیات گوناگون و همچنین مطالعات بیشتری که در زمینه تربیت کودک داشتهاند، بهتر میتوانند از پس او برآیند و نیازهای روانی و اجتماعی او را برآورده کنند.
پیر یا جوان؟
هنوز نمیتوان به طور قطعی سن مناسب برای پدر یا مادر شدن را تعیین کرد، چنانکه برخی مطالعات نشان دادهاند که سن بسیار کم پدر ومادر هم برای فرزندانشان خطرناک و توام با عوارضی است.
در مورد مادران، وضع کم و بیش اثبات شده است؛ طوری که مادران کمسن، با سن کمتر از 18 سال، مادرانی پرخطر قلمداد میشوند و باید تحت مراقبتهای ویژه قرار گیرند، چرا که هنوز بدن آنها ظرفیت مناسب برای رشد کودک را نیافته و از لحاظ روانی و اجتماعی نیز هنوز به بلوغ کافی نرسیدهاند.
سن پایین پدران هم برای فرزندان بیخطر نیست. چنانکه مطالعاتی که در دانشگاه اوتاوا انجام شد و نتایج آن در سال 2007 منتشر شد، نشان میدهد که احتمال تولد نوزاد با وزن کم، 13 درصد، نوزاد با قد کوتاه، 17 درصد، تولد نوزاد پیش از موعد، 15 درصد، در فرزندان مردان با سن کمتر از 20 سال، افزایش خواهد یافت. همچنین در این مطالعه مشخص شده است که پدران با سن و سال کم،41 درصد بیشتر از سایرین احتمال دارد که نوزادشان را در همان ماه اول زندگیاش از دست بدهند.
از جمعبندی موارد بالا، باید منتظر ماند تا سن مناسب برای فرزندآوری در تحقیقات بعدی مشخص شود. تنها چیزی که فعلا میدانیم، این است که بهتر است خط میانه را داشته باشیم؛ نه در سن پایین بچهدار شویم و نه در سنین بالا.
